Super…?

Super…?

Tyle wyznań, emocji, ekscytacji, dumy gaszone jest przez jedno, krótkie, beznamiętne, obojętne “super…”. Każdego dnia…

A gdyby tak zamiast tego nic nie znaczącego “super”, naprawdę zauważyć to, czego dokonało nasze dziecko?

– “Odłożyłaś talerzyk do zmywarki!”
– “Huśtasz się na stojąco!”
– “Wow, widać, że włożyłeś w to sporo pracy!”
– “Widzę tu mnóstwo kolorów! Przypomina mi to konfetti”
– “Wspiąłeś się na zjeżdżalnię od drugiej strony bez mojej pomocy!”
– “To było naprawdę odważne! Możesz być z siebie dumna!”
– “Wygląda na to, że nauczyłaś się nowej rzeczy! Jak się teraz czujesz?”

Czy nie sądzisz, że dziecko w takich słowach może znaleźć swoją… wartość?